Γνωρίζουμε από τούς αρχαίους συγγραφείς , ιστορικούς, γεωγράφους και άλλους ότι οι Πελασγοί Αρκάδες απο αρχαιοτάτων ετών εποίκισαν όλη την Ελλάδα. Αλλωστε, έχουμε και απτά τεκμήρια, όπως πόλεις, ναούς, αγάλματα, νομίσματα, που μαρτυρούν περί αυτού. Επομένως, η Μακεδονία δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Ας βάλουμε, λοιπόν, εις την σειρά τα πρώτα ιστορικά στοιχεία και πορίσματα. Οπως όμως μας πληροφορεί ο Ελληνας Μικρασιάτης Παυσανίας(170-180 μ.Χ.) εις τα "Αρκαδικά" του, που έγραψε όταν επεσκεύθη την Αρκαδία, γράφει ότι ο βασιλεύς Λυκάων της Αρκαδίας είχε 80 παιδιά.
Το ίδιο επιβεβαιώνουν ο γεωγράφος Στράβων, ο Αιλιανός ο Μεγαλοπολίτης και άλλοι. Ενας από τούς υιούς του βασιλέως Λυκάωνα, με το όνομα Μακεδών, έφυγε με ομάδα Αρκάδων και εποίκισε την βόρειαν χώραν που πήρε το όνόμα του Μακεδονία.
Μαζί με τον Μακεδόνα την ίδια εποχή έφυγαν και τα άλλα αδέλφια του, όπως ο Φθίας που εποίκισε την Φθιώτιδα, ο Καύκων την Ακαρνανία, ο Δρύωπας, ο Δρυκώλας και άλλα αδέλφια του, που εποίκισαν και αυτοί άλλες περιοχές της Ελλάδος.
Οι Αρκάδες γνώριζαν τις περιοχές που είχαν εποικίσει τα παιδιά τους και κρατούσαν δεσμούς μαζί τους, ανταλλάζοντας επισκέψεις.
Οι απόγονοι των Αρκάδων εις την καινούρια πατρίδα, τις πόλεις και τα χωριά που έκτιζαν, έδιναν ονόματα των πόλεων και των χωριών που άφησαν οπίσω.
Ετσι εις την Μακεδονία έκτισαν την πόλιν Γορτύνα, τις Αίγες, την Κασσάνδρα, την Ελύμια, την Ασέα, την Ηραία, την Βρένθη, την Ποσειδώνα και άλλες. Εφεραν μαζί τους και τον ποιμενικό Θεό Πάνα, του οποίου έκτισαν ναούς και αγάλματα και τον είχαν προστάτη των.
Εφεραν μαζί τους όλα τα ήθη και τα έθιμα των Αρκάδων, όπως και την γλώσσα που είναι χαρακτηριστική. Πέρασαν πολλά έτη από τότε. Η Μακεδονία έγινε δυνατή και πλούσια χώρα με βασιλείς ονομαστούς. Εις τα χρόνια του βασιλέως Φιλίππου και μετά την μάχη είς την Χαιρώνιαν της Βοιωτίας όπου νίκησε ο Φίλιππος. Κατέβηκε εις τη Κόρινθον να συμμετάσχη εις το συνέδριον που θα εγένετο από όλους τους Ελληνες.
Το συνέδριον της Κορίνθου ανακήρυξεν τον Φίλιππον βασιλέα, αυτοκράτωρα όλων των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Υστερα ο Φίλιππος με τον στρατό του και το ιππικό του κατέβη εις την Αρκαδία καλεσμένος των συγγενών και φίλων του Αρκάδων. Ο Φίλιππος γνώριζε την καταγωγήν τών Πελασγών Αρκάδων προγόνων του και ήθελε να γνωρίσει την Αρκαδία και τις ρίζες του. Οταν έφτασε εις την Νεστάνην της Αρκαδίας, οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως τέκνον της Αρκαδίας και διοργάνωσαν μεγάλην υποδοχήν.
Υπάρχει ακόμη εις την Νεστάνην "Η κρήνη του Φιλίππου", που έπαιρναν το νερό οι Μακεδόνες. Ο Φίλιππος μετά τις γιορτές επεσκέφθη και απέδωσε τιμές εις τον τάφο του Θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα, που έπεσε εκεί μαχόμενος εναντίον των Αθηναίων, Αργείων, Λακεδαιμονείων, Ηλείων, τους οποίους και ενίκησε το έτος 361 π.Χ. Κατόπιν ο Φίλιππος επεσκέφθη την πόλιν της Μαντινείας, όπου έγιναν μεγάλες γιορτές προς τιμή του.Οι Μαντινείς του έστησαν, δια να τον τιμήσουν, πελώριον χάλκινον ανδριάντα εις το κέντρον της πόλεως. Ο Φίλιππος μετά επήγε εις την Τεγέαν, την Μεγαλόπολιν και όλην Αρκαδίαν , όπου τον υποδέχοντο με μεγάλες τιμές. Τελευταία επεσκέφθη την Λυκοσούρα, την γενέτειρα του προπάππου του βασιλέως Λυκάωνα, πατέρα του Μακεδόνα.
Μαζί με τον στρατό των Αρκαδών εισήλθε εις την Λακεδαίμονα και τιμώρησε τούς Λακεδαιμόνες, που ήθελαν να εισέλθουν εις την Αρκαδίαν. Γυρίζοντας πάλιν εις την Αρκαδίαν ο Φίλιππος το έτος 338 π.Χ υπέγραψε "Συνθήκη φιλίας και συμμαχίας με τους Αρκάδες". Την συνθήκην υπέγραψαν ο Μεγαλοπολίτης στρατηγός Κερκίδας και οι πολίτες Ιερόνυμος και Ευκαμπίδης απο την πόλιν Μαίναλον.Ο ρήτορας Αισχύνης όταν έμαθε δια την συνθήκην Αρκάδων - Μακεδόνων, ήτο αντίθετος εις την κυριαρχίαν του Φιλίππου Β', ύβριζε και αποκαλούσε τους Αρκάδες χρηματιζόμενους από τον Φίλιππο. Αργότερα, ο ρήτορας Αισχίνης ο Αθηναίος αναγνώρισε την πλάνην του.
Τότε ξέσπασε ο άλλος Αθηναίος ρήτωρ Δημοσθένης εναντίον των Αρκάδων και τους κατηγορούσε σαν "προδότες της Ελλάδος" , επειδή συνεργάζονταν με τους Μακεδόνες. Δεν γνώριζε ούτε ο Δημοσθένης ούτε ο Αισχίνης ότι και οι ίδιοι ήσαν πελασγικής αρκαδικής καταγωγής. Δεν γνώρισαν ότι "ο Κραναός ο βασιλεύς των Αθηναίων" ήτο Πελασγός Αρκάς, που είχε κτίσει τα πρώτα Πελασγικά ή Πελαργικά τείχη τών Αθηνών. Αργότερα και ο Δημοσθένης κατάλαβε το λάθος και ζήτησε και αυτός συγγνώμη από τον βασιλεύς Φίλιππο τον Β' της Μακεδονίας.
Το ίδιο επιβεβαιώνουν ο γεωγράφος Στράβων, ο Αιλιανός ο Μεγαλοπολίτης και άλλοι. Ενας από τούς υιούς του βασιλέως Λυκάωνα, με το όνομα Μακεδών, έφυγε με ομάδα Αρκάδων και εποίκισε την βόρειαν χώραν που πήρε το όνόμα του Μακεδονία.
Μαζί με τον Μακεδόνα την ίδια εποχή έφυγαν και τα άλλα αδέλφια του, όπως ο Φθίας που εποίκισε την Φθιώτιδα, ο Καύκων την Ακαρνανία, ο Δρύωπας, ο Δρυκώλας και άλλα αδέλφια του, που εποίκισαν και αυτοί άλλες περιοχές της Ελλάδος.
Οι Αρκάδες γνώριζαν τις περιοχές που είχαν εποικίσει τα παιδιά τους και κρατούσαν δεσμούς μαζί τους, ανταλλάζοντας επισκέψεις.
Οι απόγονοι των Αρκάδων εις την καινούρια πατρίδα, τις πόλεις και τα χωριά που έκτιζαν, έδιναν ονόματα των πόλεων και των χωριών που άφησαν οπίσω.
Ετσι εις την Μακεδονία έκτισαν την πόλιν Γορτύνα, τις Αίγες, την Κασσάνδρα, την Ελύμια, την Ασέα, την Ηραία, την Βρένθη, την Ποσειδώνα και άλλες. Εφεραν μαζί τους και τον ποιμενικό Θεό Πάνα, του οποίου έκτισαν ναούς και αγάλματα και τον είχαν προστάτη των.
Εφεραν μαζί τους όλα τα ήθη και τα έθιμα των Αρκάδων, όπως και την γλώσσα που είναι χαρακτηριστική. Πέρασαν πολλά έτη από τότε. Η Μακεδονία έγινε δυνατή και πλούσια χώρα με βασιλείς ονομαστούς. Εις τα χρόνια του βασιλέως Φιλίππου και μετά την μάχη είς την Χαιρώνιαν της Βοιωτίας όπου νίκησε ο Φίλιππος. Κατέβηκε εις τη Κόρινθον να συμμετάσχη εις το συνέδριον που θα εγένετο από όλους τους Ελληνες.
Το συνέδριον της Κορίνθου ανακήρυξεν τον Φίλιππον βασιλέα, αυτοκράτωρα όλων των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Υστερα ο Φίλιππος με τον στρατό του και το ιππικό του κατέβη εις την Αρκαδία καλεσμένος των συγγενών και φίλων του Αρκάδων. Ο Φίλιππος γνώριζε την καταγωγήν τών Πελασγών Αρκάδων προγόνων του και ήθελε να γνωρίσει την Αρκαδία και τις ρίζες του. Οταν έφτασε εις την Νεστάνην της Αρκαδίας, οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως τέκνον της Αρκαδίας και διοργάνωσαν μεγάλην υποδοχήν.
Υπάρχει ακόμη εις την Νεστάνην "Η κρήνη του Φιλίππου", που έπαιρναν το νερό οι Μακεδόνες. Ο Φίλιππος μετά τις γιορτές επεσκέφθη και απέδωσε τιμές εις τον τάφο του Θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα, που έπεσε εκεί μαχόμενος εναντίον των Αθηναίων, Αργείων, Λακεδαιμονείων, Ηλείων, τους οποίους και ενίκησε το έτος 361 π.Χ. Κατόπιν ο Φίλιππος επεσκέφθη την πόλιν της Μαντινείας, όπου έγιναν μεγάλες γιορτές προς τιμή του.Οι Μαντινείς του έστησαν, δια να τον τιμήσουν, πελώριον χάλκινον ανδριάντα εις το κέντρον της πόλεως. Ο Φίλιππος μετά επήγε εις την Τεγέαν, την Μεγαλόπολιν και όλην Αρκαδίαν , όπου τον υποδέχοντο με μεγάλες τιμές. Τελευταία επεσκέφθη την Λυκοσούρα, την γενέτειρα του προπάππου του βασιλέως Λυκάωνα, πατέρα του Μακεδόνα.
Μαζί με τον στρατό των Αρκαδών εισήλθε εις την Λακεδαίμονα και τιμώρησε τούς Λακεδαιμόνες, που ήθελαν να εισέλθουν εις την Αρκαδίαν. Γυρίζοντας πάλιν εις την Αρκαδίαν ο Φίλιππος το έτος 338 π.Χ υπέγραψε "Συνθήκη φιλίας και συμμαχίας με τους Αρκάδες". Την συνθήκην υπέγραψαν ο Μεγαλοπολίτης στρατηγός Κερκίδας και οι πολίτες Ιερόνυμος και Ευκαμπίδης απο την πόλιν Μαίναλον.Ο ρήτορας Αισχύνης όταν έμαθε δια την συνθήκην Αρκάδων - Μακεδόνων, ήτο αντίθετος εις την κυριαρχίαν του Φιλίππου Β', ύβριζε και αποκαλούσε τους Αρκάδες χρηματιζόμενους από τον Φίλιππο. Αργότερα, ο ρήτορας Αισχίνης ο Αθηναίος αναγνώρισε την πλάνην του.
Τότε ξέσπασε ο άλλος Αθηναίος ρήτωρ Δημοσθένης εναντίον των Αρκάδων και τους κατηγορούσε σαν "προδότες της Ελλάδος" , επειδή συνεργάζονταν με τους Μακεδόνες. Δεν γνώριζε ούτε ο Δημοσθένης ούτε ο Αισχίνης ότι και οι ίδιοι ήσαν πελασγικής αρκαδικής καταγωγής. Δεν γνώρισαν ότι "ο Κραναός ο βασιλεύς των Αθηναίων" ήτο Πελασγός Αρκάς, που είχε κτίσει τα πρώτα Πελασγικά ή Πελαργικά τείχη τών Αθηνών. Αργότερα και ο Δημοσθένης κατάλαβε το λάθος και ζήτησε και αυτός συγγνώμη από τον βασιλεύς Φίλιππο τον Β' της Μακεδονίας.
