Ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε εις την Πέλλα της Μακεδονίας το έτος 356 π.Χ. Πατέρας του ήταν ο βασιλεύς της Μακεδονίας, Φίλιππος ο Β'. Μητέρα του ήτο η Ολυμπιάς, κόρη του βασιλέως των Μολοσσών της Ηπείρου. Ο Αλέξανδρος εις τα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τούς παιδαγωγούς Λεωνίδα τον Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Εις ηλικίαν δεκατριών (13) ετών τον Αλέξανδρο ανέλαβε να μορφώσει ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης. Ετσι αργότερα, έδειχνε πάντοτε σεβασμό και ευγνωμοσύνη εις τον Αριστοτέλην. Ελεγε δε ότι εις τον πατέραν μου χρωστάω το "ζην", εις τον δάσκαλο μου το "ευ ζην".
Ο Αλέξανδρος πάντα ακολουθούσε τον πατέρα του εις όλες τις εκστρατείες και τις άλλες πολιτικές του δραστηριότητες. Ο Αλέξανδρος έγινε βασιλεύς της Μακεδονίας εις ηλικίαν 20 ετών, ύστερα απο τη δολοφονία του πατέρα του Φιλίππου το έτος 336 π.Χ.
Ο Αλέξανδρος, αφού με αστραπιαία ταχύτητα διέλυσε τις συνωμοσίες που έγιναν εναντίον του, εξέστράτευσε εναντίον των πόλεων της νοτίου Ελλάδος, που μόλις έμαθαν τον θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Οταν όμως πληροφορήθηκαν δια την εκστρατείαν του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγήν.
Εις το συνέδριον που ακολούθησε εις τη Κόρινθον τον ανεγνώρισαν και τον κήρυξαν αρχιστράτηγο και "αυτοκράτορα" της Ελλάδος διά την εκστρατείαν εναντίον των Περσών. Υστερα απο όλα αυτά ο Αλέξανδρος αποφάσισε να επισκευτεί την Αρκαδίαν. Φθάνοντας εις την Αρκαδίαν, οι Αρκάδες τον υποδέχθησαν ώς ξενιτεμένον συγγενή Αρκάδα, με μεγάλες τιμές και πανηγύρια.
Ο Αλέξανδρος, αφού εκτίμησε με θυσίες και τελετές τα αγάλματα του Εύρωνος Διός και του θεού Πάνα, που ήσαν είς την είσοδον τών συνόρων της Αρκαδίας, πήγε εις τον τάφον του Θηβαίου Επαμεινώνδα και απότισε φόρον τιμής. Μετά ακολούθησε την κεντρικήν οδόν, που περνούσε εις το μέσον του Ιερού Αλσους του Πελάγους και έφθανε εις την Τεγέαν. Το Ιερόν Αλσος Πέλαγος ευρίσκετο μεταξύ των νοτίων συνόρων της πόλεως Μαντινείας και των βορείων συνόρων της πόλεως της Τεγέας. Προς Ανατολάς υπήρχε το όρος Αρτεμίσιον και προς Δυσμάς το όρος Μαίναλον. Το Ιερόν Αλσος ήταν άβατον απο στρατεύματα και απαγορεύοντο κάθε είδους εχθροπραξίες.Το Ιερόν Αλσος των Δρυείδων , των Να'ι'δων είναι γεμάτο απο ναούς, αγάλματα και βωμούς. Είς το μέσον της διαδρομής του Πελάγιου Αλσους εδέσποζε το μεγαλοπρεπές από μάρμαρον άγαλμα του θεού Ποσειδώνος. Το Πελαγικόν ή Πελασγικόν Ιερόν Αλσος είχε πολλούς ποταμούς και άφθονες πηγές.
Γράφει περί αυτών ο επισκέπτης Παυσανίας, επίσης ο Απολλόδωρος, ο Αιλιανός και άλλοι βεβαιώνουν για όλα αυτά. Εκεί κατοικούσαν πολλά άγρια ζώα και πουλιά. Εκεί κυνηγούσε η βασιλοπούλα Αταλάντη, μαζί με την θεά Αρτεμη. Ο Αλέξανδρος, αφού έφθασε εις το άγαλμα του Ποσειδώνος, σταμάτησε να ξεκουραστεί. Εκεί έκανε θυσία εις τον βωμόν. Αφού ξεκουράστηκε αυτός και ο στρατός του, έφυγε προς την πόλιν Τεγέα.
Εδώ κάνω μία παρένθεση, δια να αναφέρω ότι εκεί όπου σταμάτησε ο Αλέξανδρος να ξεκουραστεί, εις την θέση που ευρίσκετο το άγαλμα του Ποσειδώνος, σήμερα είναι εκεί το χωριόν Πέλαγος-Μποσούνα. Μποσούνα είναι το όνομα Ποσειδωνία εκ του Ποσειδώνος. Η τοποθεσία αυτή οικήθηκε απο ανθρώπους που ονόμασαν τον οικισμόν τους Ποσειδωνία απο το άγαλμα του Ποσειδώνος. Με το πέρασμα των αιώνων, παρευθάρη η ονομασία Ποσειδωνία και έγινε Μποσούνα και τελευταίως πήρε το όνομα Πέλαγος εκ του Πελαγικού Ιερού Αλσους.
τώρα ο Αλέξανδρος μετά την Τεγέα έφθασε εις την Μεγαλόπολιν. Κατόπιν φθάνει εις την πολιν Γόρτυνα. Ο Αλέξανδρος, εις τον ναόν του Ασκληπιού που ήτο εκεί, αφιέρωσε τον θώρακα και το δόρυ του. Και σήμερα ακόμη διασώζονται ο θώρακας και η αιχμή του δόρατος εις το μουσείον της Μεγαλοπόλεως. Αυτά μας τα επιβεβαιώνει (εις τα Αρκαδικά του -6,28,1- ο Παυσανίας).
Ο Αλέξανδρος κατά την διαδρομή του εις την Αρκαδίαν επισκέφθη και την Λυκοσούραν, όπου τον υποδέχθησαν ώς γνήσιον τέκνον της Αρκαδίας.Επεσκέφθη τον τάφον του προπάππου του, βασιλέως Λυκάονος, πατέρα του Μακεδόνα, που έδωσε το όνομα του στη Μακεδονία, την χώρα που εποίκησε με τους Αρκάδες.Διάβασε, επίσης, ο Αλέξανδρος εις τις μαρμάρινες στήλες τα ονόματα τών Μακεδόνων προγόνων, που είχαν πάρει βραβεία εις τους αγώνες που εγίνοντο απο αρχαιοτάτων χρόνων εις την Λυκοσούραν.
Οι νικητές ήταν: ο "Λαγός ο Μακεδών", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον","Ηράκλειτος ο Μακεδών", νικητής ειςτο "στάδιον ανδρών", "Βούβαλος ο Κασσάνδρειος", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον". Δια τον Αλέξανδρον και την καταγωγήν των Μακεδόνων εκτός απο τον Παυσανία, γράφει και ο Αιλιανός και ο Απολλόδωρος τα εξής:
"Από τον Λυκάωνα τον βασιλέα της Αρκαδίας γεννήθηκε υιός που πήρε το όνομα Μακεδών. Ο υιός αυτός εποίκησε τη βόρεια χώραν και ονόμασε αυτήν εκ του ονόματος του Μακεδονίαν".
Τί άλλα, λοιπόν, τεκμήρια χρειάζονται διά να αποδείξουμε και να διατρανώσουμε είς την οικουμένην, ότι η Μακεδονία ήτο, είναι, και θα είναι ελληνική.
Ο Αλέξανδρος πάντα ακολουθούσε τον πατέρα του εις όλες τις εκστρατείες και τις άλλες πολιτικές του δραστηριότητες. Ο Αλέξανδρος έγινε βασιλεύς της Μακεδονίας εις ηλικίαν 20 ετών, ύστερα απο τη δολοφονία του πατέρα του Φιλίππου το έτος 336 π.Χ.
Ο Αλέξανδρος, αφού με αστραπιαία ταχύτητα διέλυσε τις συνωμοσίες που έγιναν εναντίον του, εξέστράτευσε εναντίον των πόλεων της νοτίου Ελλάδος, που μόλις έμαθαν τον θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Οταν όμως πληροφορήθηκαν δια την εκστρατείαν του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγήν.
Εις το συνέδριον που ακολούθησε εις τη Κόρινθον τον ανεγνώρισαν και τον κήρυξαν αρχιστράτηγο και "αυτοκράτορα" της Ελλάδος διά την εκστρατείαν εναντίον των Περσών. Υστερα απο όλα αυτά ο Αλέξανδρος αποφάσισε να επισκευτεί την Αρκαδίαν. Φθάνοντας εις την Αρκαδίαν, οι Αρκάδες τον υποδέχθησαν ώς ξενιτεμένον συγγενή Αρκάδα, με μεγάλες τιμές και πανηγύρια.
Ο Αλέξανδρος, αφού εκτίμησε με θυσίες και τελετές τα αγάλματα του Εύρωνος Διός και του θεού Πάνα, που ήσαν είς την είσοδον τών συνόρων της Αρκαδίας, πήγε εις τον τάφον του Θηβαίου Επαμεινώνδα και απότισε φόρον τιμής. Μετά ακολούθησε την κεντρικήν οδόν, που περνούσε εις το μέσον του Ιερού Αλσους του Πελάγους και έφθανε εις την Τεγέαν. Το Ιερόν Αλσος Πέλαγος ευρίσκετο μεταξύ των νοτίων συνόρων της πόλεως Μαντινείας και των βορείων συνόρων της πόλεως της Τεγέας. Προς Ανατολάς υπήρχε το όρος Αρτεμίσιον και προς Δυσμάς το όρος Μαίναλον. Το Ιερόν Αλσος ήταν άβατον απο στρατεύματα και απαγορεύοντο κάθε είδους εχθροπραξίες.Το Ιερόν Αλσος των Δρυείδων , των Να'ι'δων είναι γεμάτο απο ναούς, αγάλματα και βωμούς. Είς το μέσον της διαδρομής του Πελάγιου Αλσους εδέσποζε το μεγαλοπρεπές από μάρμαρον άγαλμα του θεού Ποσειδώνος. Το Πελαγικόν ή Πελασγικόν Ιερόν Αλσος είχε πολλούς ποταμούς και άφθονες πηγές.
Γράφει περί αυτών ο επισκέπτης Παυσανίας, επίσης ο Απολλόδωρος, ο Αιλιανός και άλλοι βεβαιώνουν για όλα αυτά. Εκεί κατοικούσαν πολλά άγρια ζώα και πουλιά. Εκεί κυνηγούσε η βασιλοπούλα Αταλάντη, μαζί με την θεά Αρτεμη. Ο Αλέξανδρος, αφού έφθασε εις το άγαλμα του Ποσειδώνος, σταμάτησε να ξεκουραστεί. Εκεί έκανε θυσία εις τον βωμόν. Αφού ξεκουράστηκε αυτός και ο στρατός του, έφυγε προς την πόλιν Τεγέα.
Εδώ κάνω μία παρένθεση, δια να αναφέρω ότι εκεί όπου σταμάτησε ο Αλέξανδρος να ξεκουραστεί, εις την θέση που ευρίσκετο το άγαλμα του Ποσειδώνος, σήμερα είναι εκεί το χωριόν Πέλαγος-Μποσούνα. Μποσούνα είναι το όνομα Ποσειδωνία εκ του Ποσειδώνος. Η τοποθεσία αυτή οικήθηκε απο ανθρώπους που ονόμασαν τον οικισμόν τους Ποσειδωνία απο το άγαλμα του Ποσειδώνος. Με το πέρασμα των αιώνων, παρευθάρη η ονομασία Ποσειδωνία και έγινε Μποσούνα και τελευταίως πήρε το όνομα Πέλαγος εκ του Πελαγικού Ιερού Αλσους.
τώρα ο Αλέξανδρος μετά την Τεγέα έφθασε εις την Μεγαλόπολιν. Κατόπιν φθάνει εις την πολιν Γόρτυνα. Ο Αλέξανδρος, εις τον ναόν του Ασκληπιού που ήτο εκεί, αφιέρωσε τον θώρακα και το δόρυ του. Και σήμερα ακόμη διασώζονται ο θώρακας και η αιχμή του δόρατος εις το μουσείον της Μεγαλοπόλεως. Αυτά μας τα επιβεβαιώνει (εις τα Αρκαδικά του -6,28,1- ο Παυσανίας).
Ο Αλέξανδρος κατά την διαδρομή του εις την Αρκαδίαν επισκέφθη και την Λυκοσούραν, όπου τον υποδέχθησαν ώς γνήσιον τέκνον της Αρκαδίας.Επεσκέφθη τον τάφον του προπάππου του, βασιλέως Λυκάονος, πατέρα του Μακεδόνα, που έδωσε το όνομα του στη Μακεδονία, την χώρα που εποίκησε με τους Αρκάδες.Διάβασε, επίσης, ο Αλέξανδρος εις τις μαρμάρινες στήλες τα ονόματα τών Μακεδόνων προγόνων, που είχαν πάρει βραβεία εις τους αγώνες που εγίνοντο απο αρχαιοτάτων χρόνων εις την Λυκοσούραν.
Οι νικητές ήταν: ο "Λαγός ο Μακεδών", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον","Ηράκλειτος ο Μακεδών", νικητής ειςτο "στάδιον ανδρών", "Βούβαλος ο Κασσάνδρειος", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον". Δια τον Αλέξανδρον και την καταγωγήν των Μακεδόνων εκτός απο τον Παυσανία, γράφει και ο Αιλιανός και ο Απολλόδωρος τα εξής:
"Από τον Λυκάωνα τον βασιλέα της Αρκαδίας γεννήθηκε υιός που πήρε το όνομα Μακεδών. Ο υιός αυτός εποίκησε τη βόρεια χώραν και ονόμασε αυτήν εκ του ονόματος του Μακεδονίαν".
Τί άλλα, λοιπόν, τεκμήρια χρειάζονται διά να αποδείξουμε και να διατρανώσουμε είς την οικουμένην, ότι η Μακεδονία ήτο, είναι, και θα είναι ελληνική.
