Αλέξανδρος ο Μέγας "Πελασγός Πρωτοέλληνας Αρκάς"

Ο Μέγας Αλέξανδρος γεννήθηκε εις την Πέλλα της Μακεδονίας το έτος 356 π.Χ. Πατέρας του ήταν ο βασιλεύς της Μακεδονίας, Φίλιππος ο Β'. Μητέρα του ήτο η Ολυμπιάς, κόρη του βασιλέως των Μολοσσών της Ηπείρου. Ο Αλέξανδρος εις τα παιδικά του χρόνια εκπαιδεύτηκε από τούς παιδαγωγούς Λεωνίδα τον Μολοσσό και Λυσίμαχο τον Ακαρνάνα. Εις ηλικίαν δεκατριών (13) ετών τον Αλέξανδρο ανέλαβε να μορφώσει ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης. Ετσι αργότερα, έδειχνε πάντοτε σεβασμό και ευγνωμοσύνη εις τον Αριστοτέλην. Ελεγε δε ότι εις τον πατέραν μου χρωστάω το "ζην", εις τον δάσκαλο μου το "ευ ζην".
Ο Αλέξανδρος πάντα ακολουθούσε τον πατέρα του εις όλες τις εκστρατείες και τις άλλες πολιτικές του δραστηριότητες. Ο Αλέξανδρος έγινε βασιλεύς της Μακεδονίας εις ηλικίαν 20 ετών, ύστερα απο τη δολοφονία του πατέρα του Φιλίππου το έτος 336 π.Χ.
Ο Αλέξανδρος, αφού με αστραπιαία ταχύτητα διέλυσε τις συνωμοσίες που έγιναν εναντίον του, εξέστράτευσε εναντίον των πόλεων της νοτίου Ελλάδος, που μόλις έμαθαν τον θάνατο του Φιλίππου επαναστάτησαν. Οταν όμως πληροφορήθηκαν δια την εκστρατείαν του Αλεξάνδρου εναντίον τους, έσπευσαν να δηλώσουν υποταγήν.
Εις το συνέδριον που ακολούθησε εις τη Κόρινθον τον ανεγνώρισαν και τον κήρυξαν αρχιστράτηγο και "αυτοκράτορα" της Ελλάδος διά την εκστρατείαν εναντίον των Περσών. Υστερα απο όλα αυτά ο Αλέξανδρος αποφάσισε να επισκευτεί την Αρκαδίαν. Φθάνοντας εις την Αρκαδίαν, οι Αρκάδες τον υποδέχθησαν ώς ξενιτεμένον συγγενή Αρκάδα, με μεγάλες τιμές και πανηγύρια.
Ο Αλέξανδρος, αφού εκτίμησε με θυσίες και τελετές τα αγάλματα του Εύρωνος Διός και του θεού Πάνα, που ήσαν είς την είσοδον τών συνόρων της Αρκαδίας, πήγε εις τον τάφον του Θηβαίου Επαμεινώνδα και απότισε φόρον τιμής. Μετά ακολούθησε την κεντρικήν οδόν, που περνούσε εις το μέσον του Ιερού Αλσους του Πελάγους και έφθανε εις την Τεγέαν. Το Ιερόν Αλσος Πέλαγος ευρίσκετο μεταξύ των νοτίων συνόρων της πόλεως Μαντινείας και των βορείων συνόρων της πόλεως της Τεγέας. Προς Ανατολάς υπήρχε το όρος Αρτεμίσιον και προς Δυσμάς το όρος Μαίναλον. Το Ιερόν Αλσος ήταν άβατον απο στρατεύματα και απαγορεύοντο κάθε είδους εχθροπραξίες.Το Ιερόν Αλσος των Δρυείδων , των Να'ι'δων είναι γεμάτο απο ναούς, αγάλματα και βωμούς. Είς το μέσον της διαδρομής του Πελάγιου Αλσους εδέσποζε το μεγαλοπρεπές από μάρμαρον άγαλμα του θεού Ποσειδώνος. Το Πελαγικόν ή Πελασγικόν Ιερόν Αλσος είχε πολλούς ποταμούς και άφθονες πηγές.
Γράφει περί αυτών ο επισκέπτης Παυσανίας, επίσης ο Απολλόδωρος, ο Αιλιανός και άλλοι βεβαιώνουν για όλα αυτά. Εκεί κατοικούσαν πολλά άγρια ζώα και πουλιά. Εκεί κυνηγούσε η βασιλοπούλα Αταλάντη, μαζί με την θεά Αρτεμη. Ο Αλέξανδρος, αφού έφθασε εις το άγαλμα του Ποσειδώνος, σταμάτησε να ξεκουραστεί. Εκεί έκανε θυσία εις τον βωμόν. Αφού ξεκουράστηκε αυτός και ο στρατός του, έφυγε προς την πόλιν Τεγέα.
Εδώ κάνω μία παρένθεση, δια να αναφέρω ότι εκεί όπου σταμάτησε ο Αλέξανδρος να ξεκουραστεί, εις την θέση που ευρίσκετο το άγαλμα του Ποσειδώνος, σήμερα είναι εκεί το χωριόν Πέλαγος-Μποσούνα. Μποσούνα είναι το όνομα Ποσειδωνία εκ του Ποσειδώνος. Η τοποθεσία αυτή οικήθηκε απο ανθρώπους που ονόμασαν τον οικισμόν τους Ποσειδωνία απο το άγαλμα του Ποσειδώνος. Με το πέρασμα των αιώνων, παρευθάρη η ονομασία Ποσειδωνία και έγινε Μποσούνα και τελευταίως πήρε το όνομα Πέλαγος εκ του Πελαγικού Ιερού Αλσους.
τώρα ο Αλέξανδρος μετά την Τεγέα έφθασε εις την Μεγαλόπολιν. Κατόπιν φθάνει εις την πολιν Γόρτυνα. Ο Αλέξανδρος, εις τον ναόν του Ασκληπιού που ήτο εκεί, αφιέρωσε τον θώρακα και το δόρυ του. Και σήμερα ακόμη διασώζονται ο θώρακας και η αιχμή του δόρατος εις το μουσείον της Μεγαλοπόλεως. Αυτά μας τα επιβεβαιώνει (εις τα Αρκαδικά του -6,28,1- ο Παυσανίας).
Ο Αλέξανδρος κατά την διαδρομή του εις την Αρκαδίαν επισκέφθη και την Λυκοσούραν, όπου τον υποδέχθησαν ώς γνήσιον τέκνον της Αρκαδίας.Επεσκέφθη τον τάφον του προπάππου του, βασιλέως Λυκάονος, πατέρα του Μακεδόνα, που έδωσε το όνομα του στη Μακεδονία, την χώρα που εποίκησε με τους Αρκάδες.Διάβασε, επίσης, ο Αλέξανδρος εις τις μαρμάρινες στήλες τα ονόματα τών Μακεδόνων προγόνων, που είχαν πάρει βραβεία εις τους αγώνες που εγίνοντο απο αρχαιοτάτων χρόνων εις την Λυκοσούραν.
Οι νικητές ήταν: ο "Λαγός ο Μακεδών", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον","Ηράκλειτος ο Μακεδών", νικητής ειςτο "στάδιον ανδρών", "Βούβαλος ο Κασσάνδρειος", νικητής εις το "τέλειον τέθριππον". Δια τον Αλέξανδρον και την καταγωγήν των Μακεδόνων εκτός απο τον Παυσανία, γράφει και ο Αιλιανός και ο Απολλόδωρος τα εξής:

"Από τον Λυκάωνα τον βασιλέα της Αρκαδίας γεννήθηκε υιός που πήρε το όνομα Μακεδών. Ο υιός αυτός εποίκησε τη βόρεια χώραν και ονόμασε αυτήν εκ του ονόματος του Μακεδονίαν".

Τί άλλα, λοιπόν, τεκμήρια χρειάζονται διά να αποδείξουμε και να διατρανώσουμε είς την οικουμένην, ότι η Μακεδονία ήτο, είναι, και θα είναι ελληνική.

Φίλιππος Β' ο Μακεδών "Πελασγός Αρκάς"

Γνωρίζουμε από τούς αρχαίους συγγραφείς , ιστορικούς, γεωγράφους και άλλους ότι οι Πελασγοί Αρκάδες απο αρχαιοτάτων ετών εποίκισαν όλη την Ελλάδα. Αλλωστε, έχουμε και απτά τεκμήρια, όπως πόλεις, ναούς, αγάλματα, νομίσματα, που μαρτυρούν περί αυτού. Επομένως, η Μακεδονία δεν θα αποτελούσε εξαίρεση. Ας βάλουμε, λοιπόν, εις την σειρά τα πρώτα ιστορικά στοιχεία και πορίσματα. Οπως όμως μας πληροφορεί ο Ελληνας Μικρασιάτης Παυσανίας(170-180 μ.Χ.) εις τα "Αρκαδικά" του, που έγραψε όταν επεσκεύθη την Αρκαδία, γράφει ότι ο βασιλεύς Λυκάων της Αρκαδίας είχε 80 παιδιά.
Το ίδιο επιβεβαιώνουν ο γεωγράφος Στράβων, ο Αιλιανός ο Μεγαλοπολίτης και άλλοι. Ενας από τούς υιούς του βασιλέως Λυκάωνα, με το όνομα Μακεδών, έφυγε με ομάδα Αρκάδων και εποίκισε την βόρειαν χώραν που πήρε το όνόμα του Μακεδονία.
Μαζί με τον Μακεδόνα την ίδια εποχή έφυγαν και τα άλλα αδέλφια του, όπως ο Φθίας που εποίκισε την Φθιώτιδα, ο Καύκων την Ακαρνανία, ο Δρύωπας, ο Δρυκώλας και άλλα αδέλφια του, που εποίκισαν και αυτοί άλλες περιοχές της Ελλάδος.
Οι Αρκάδες γνώριζαν τις περιοχές που είχαν εποικίσει τα παιδιά τους και κρατούσαν δεσμούς μαζί τους, ανταλλάζοντας επισκέψεις.
Οι απόγονοι των Αρκάδων εις την καινούρια πατρίδα, τις πόλεις και τα χωριά που έκτιζαν, έδιναν ονόματα των πόλεων και των χωριών που άφησαν οπίσω.
Ετσι εις την Μακεδονία έκτισαν την πόλιν Γορτύνα, τις Αίγες, την Κασσάνδρα, την Ελύμια, την Ασέα, την Ηραία, την Βρένθη, την Ποσειδώνα και άλλες. Εφεραν μαζί τους και τον ποιμενικό Θεό Πάνα, του οποίου έκτισαν ναούς και αγάλματα και τον είχαν προστάτη των.
Εφεραν μαζί τους όλα τα ήθη και τα έθιμα των Αρκάδων, όπως και την γλώσσα που είναι χαρακτηριστική. Πέρασαν πολλά έτη από τότε. Η Μακεδονία έγινε δυνατή και πλούσια χώρα με βασιλείς ονομαστούς. Εις τα χρόνια του βασιλέως Φιλίππου και μετά την μάχη είς την Χαιρώνιαν της Βοιωτίας όπου νίκησε ο Φίλιππος. Κατέβηκε εις τη Κόρινθον να συμμετάσχη εις το συνέδριον που θα εγένετο από όλους τους Ελληνες.
Το συνέδριον της Κορίνθου ανακήρυξεν τον Φίλιππον βασιλέα, αυτοκράτωρα όλων των Ελλήνων εναντίον των Περσών. Υστερα ο Φίλιππος με τον στρατό του και το ιππικό του κατέβη εις την Αρκαδία καλεσμένος των συγγενών και φίλων του Αρκάδων. Ο Φίλιππος γνώριζε την καταγωγήν τών Πελασγών Αρκάδων προγόνων του και ήθελε να γνωρίσει την Αρκαδία και τις ρίζες του. Οταν έφτασε εις την Νεστάνην της Αρκαδίας, οι κάτοικοι τον υποδέχτηκαν ως τέκνον της Αρκαδίας και διοργάνωσαν μεγάλην υποδοχήν.
Υπάρχει ακόμη εις την Νεστάνην "Η κρήνη του Φιλίππου", που έπαιρναν το νερό οι Μακεδόνες. Ο Φίλιππος μετά τις γιορτές επεσκέφθη και απέδωσε τιμές εις τον τάφο του Θηβαίου στρατηγού Επαμεινώνδα, που έπεσε εκεί μαχόμενος εναντίον των Αθηναίων, Αργείων, Λακεδαιμονείων, Ηλείων, τους οποίους και ενίκησε το έτος 361 π.Χ. Κατόπιν ο Φίλιππος επεσκέφθη την πόλιν της Μαντινείας, όπου έγιναν μεγάλες γιορτές προς τιμή του.Οι Μαντινείς του έστησαν, δια να τον τιμήσουν, πελώριον χάλκινον ανδριάντα εις το κέντρον της πόλεως. Ο Φίλιππος μετά επήγε εις την Τεγέαν, την Μεγαλόπολιν και όλην Αρκαδίαν , όπου τον υποδέχοντο με μεγάλες τιμές. Τελευταία επεσκέφθη την Λυκοσούρα, την γενέτειρα του προπάππου του βασιλέως Λυκάωνα, πατέρα του Μακεδόνα.
Μαζί με τον στρατό των Αρκαδών εισήλθε εις την Λακεδαίμονα και τιμώρησε τούς Λακεδαιμόνες, που ήθελαν να εισέλθουν εις την Αρκαδίαν. Γυρίζοντας πάλιν εις την Αρκαδίαν ο Φίλιππος το έτος 338 π.Χ υπέγραψε "Συνθήκη φιλίας και συμμαχίας με τους Αρκάδες". Την συνθήκην υπέγραψαν ο Μεγαλοπολίτης στρατηγός Κερκίδας και οι πολίτες Ιερόνυμος και Ευκαμπίδης απο την πόλιν Μαίναλον.Ο ρήτορας Αισχύνης όταν έμαθε δια την συνθήκην Αρκάδων - Μακεδόνων, ήτο αντίθετος εις την κυριαρχίαν του Φιλίππου Β', ύβριζε και αποκαλούσε τους Αρκάδες χρηματιζόμενους από τον Φίλιππο. Αργότερα, ο ρήτορας Αισχίνης ο Αθηναίος αναγνώρισε την πλάνην του.
Τότε ξέσπασε ο άλλος Αθηναίος ρήτωρ Δημοσθένης εναντίον των Αρκάδων και τους κατηγορούσε σαν "προδότες της Ελλάδος" , επειδή συνεργάζονταν με τους Μακεδόνες. Δεν γνώριζε ούτε ο Δημοσθένης ούτε ο Αισχίνης ότι και οι ίδιοι ήσαν πελασγικής αρκαδικής καταγωγής. Δεν γνώρισαν ότι "ο Κραναός ο βασιλεύς των Αθηναίων" ήτο Πελασγός Αρκάς, που είχε κτίσει τα πρώτα Πελασγικά ή Πελαργικά τείχη τών Αθηνών. Αργότερα και ο Δημοσθένης κατάλαβε το λάθος και ζήτησε και αυτός συγγνώμη από τον βασιλεύς Φίλιππο τον Β' της Μακεδονίας.